Νηφαλιότητα

Κάτι σαν fight club είναι η φάση και όχι εντάξει, να διασωθεί η ομορφιά. Σιγά σιγά μου τα φέρνει ο ορθοπεδικός, συμμαθητής από το δημοτικό, να μάθω τί χρειάζεται για να αποφεύγω τους σωματικούς πόνους! Πήγα κι εγώ μετά από την πενθήμερη ξεκούραση να σηκώσω έναν όγκο από τσάντες για να πάω στη δουλειά. 

Ήταν τόσο οξείς οι πόνοι που έγινα κι εγώ υστερική.

Αυξήσαμε και το stelazine. Ξεσκίστηκε και η αύρα. Κάπως έτσι είναι τα ψυχοσωματικά, πόσο μάλλον οι ψυχοσωματικοί τραυματισμοί! Γιατί, θα μου πεις κι εσύ! Για να μην χαθεί το δημόσιο μέσα στην ιδιωτικοποίηση του νεοφιλελευθερισμού. Τώρα αν με ρωτήσεις, στη βάση του, φταίμε κι εμείς που οραματιστήκαμε τα ακατόρθωτα. Τα κάναμε, αλλά νιώθω σαν τραυματίας πολέμου. Άξιζε; Αν θες με ρωτήσεις, θα σου πω ότι τα όρια των αποφάσεων οφείλουν να προλαμβάνουν. Διαφορετικά, ναι. Άξιζε. 

Αδρεναλίνη, κανένας δεν θα μείνει, κι έτσι.

"Η μόνιμη σωματική βλάβη μπορεί να ξεσκίσει την αύρα και άρα τη φαντασιακή πραγματικότητα"