Ημερολόγιο γκρίνιας

Είναι αυτοί οι στόμφοι, που είναι σαν να έχει αναδιπλωθεί η μάζα, να έχει σφηνώσει και να μην λέει να κάνει το κρακ εκείνο ώστε να ξεδιπλωθεί με εκτίναξη της συμπιεσμένης δύναμης της, να διαχυθεί σαν ενέργεια και να λυτρωθεί στη σπείρα της με στροβιλισμούς!  Με το ζόρι οι κοινωνικές συναναστροφές, θα συμμετέχω όμως. Δεν έχω καμία απολύτως διάθεση να ξαναδώ κάποιους συναδέλφους και η δουλειά μου πάντα θα μου κοστίζει το σώμα μου. Θέλει απίστευτη πειθαρχία να μπορείς να τηρείς τα της υγείας σου, που απορώ αν το να γίνω τώρα μπαλαρίνα στα μπολσόι είναι πιο απλό! Νταξ, ίσως θέλει την αντίστοιχη πειθαρχία στο σθένος. Το θέμα είναι να αγαπάς αυτό από το οποίο βιοπορίζεσαι. Κάποιες καταστάσεις δεν αλλάζουν. Ξέρω ότι το αποτέλεσμα του τραυματισμού μου, είναι προϊόν πολλών χρόνων χειρωνακτικής εργασίας και ένα προσωπικό στοίχημα ταχύτητας, ας πούμε! Όμως δεν είμαι άτρωτη. Κρατάω μούτρα κυρίως στο ότι δεν περίμενα οι σωματικοί πόνοι να επηρεάσουν και την ψυχική μου υγεία. Από εκεί και πέρα, ...

Να διασωθεί η ομορφιά της διατήρησης στο χρόνο. Αν αποδεχτούμε ότι δεν είμαστε άτρωτοι, τότε αρχίζεις να διαβάζεις τη φθορά του σώματος, ή της μάζας με περισσότερο φυσικό τρόπο. Τα υπόλοιπα είναι θέμα προτιμήσεων. Το ερώτημα στη Συντήρηση Αρχαιοτήτων κι Έργων Τέχνης είναι, πώς μπορείς να διατηρήσεις τη φυσική υπόσταση και άρα ύλη, μαζί με την αισθητική, με τρόπο μεθοδολογικό και τη χρήση συμβατών υλικών, έτσι ώστε να διατηρηθεί στο χρόνο; Πώς διατηρείται η έμβια ύλη; Αν το καλοσκεφτείς, όσο μακάβριο και να είναι, χωρίς παρέμβαση διατηρείται η ανόργανη μας ύλη. Αν το εμβαθύνουμε ανάποδα, τότε πώς υπάρχει ύπαρξη η οποία περιέχει ανόργανα και οργανικά υλικά, όπου χωρίς τα οργανικά δεν υφίσταται συνείδηση; Και τί είναι συνείδηση; Αρχικά η αντίληψη και η αίσθηση. Για το συναίσθημα, αν πω ότι η δασκάλα μου της γιόγκας μού είπε ότι είναι ένας μηχανισμός του γήινου σώματός μας, ας μιλήσουν άλλοι! Προσωπικά αντιλαμβάνομαι τα συναισθήματα με τις αισθήσεις, όπως υφίσταται η σφαίρα της πραγματικότ...

Όντως συνηθίζεις τους πόνους σιγά σιγά. Θα μας πάει σαν ασθενοφόρο μια ζωή, φωνάζοντας μαμά. Δύσκολη η εποχή μας. Hard core. Είχα και το τρίμηνο μνημόσυνο ενός συναδέλφου. Το Νεκταράκι μας, μας άφησε! Μαχητής και βασικός, και αυτός, για το έργο. Τί οι στενοχώριες, τί όπου φτωχός και η πάλη του, τί οι ηρωισμοί, κάπως έτσι φεύγουν οι καλοί. Ο ορθοπεδικός μου με δούλευε όταν του είπα ότι είχε αδρεναλίνη το έργο με τη μεταφορά των αρχαίων, και πολλά άλλα πράγματα. Τί να πεις βέβαια σε έναν άνθρωπο που έχει κάνει σε νοσοκομεία! Αυτοί και αν είναι ήρωες! Πριν το μαμά μου, λες γιατρέ μου. Εύχομαι να μην χρειάζεται να κρατήσω μόνιμα αυξημένη τη δόση του αντιψυχωσικού! Δεν είμαι ακόμα σταθερή και τα πρώτα συμπεράσματα θα βγουν όταν τελειώσει η αναρρωτική κι επιστρέψω στη δουλειά. Προς το παρόν, σήμερα είναι η δεύτερη συνεδρία θεραπείας με τους μαγνήτες. "Με αργές κινήσεις να σηκώνεσαι"

Έχω κάποια κενά συνείδησης, σαν να πέφτω ξαφνικά στη λήθη, όπως και συγκέντρωσης. Στη συγκέντρωση βοηθάει πολύ η δουλειά μου σαν ψυχοθεραπεία. Τους νιώθω καμένους τους τένοντες, ο πόνος έχει εστιαστεί σε μικρότερες περιοχές και βήμα βήμα ισορροπεί ο πόνος στον καρπό. Τον συνηθίζω τον πόνο σιγά σιγά. Θέλει υπομονή και ξεκούραση. Σίγουρα πάντως ξεγελιέσαι χωρίς τον νάρθηκα. Πρέπει να ακολουθήσω όσο γίνεται πιο πιστά όλες τις χρόνιες θεραπείες μου. Ενδεχομένως να έχω και χρόνια ασθματική βρογχίτιδα. Την άνοιξη του χρόνου θα το δούμε σίγουρα αυτό. Άσε! Απλά κατάλαβα ότι δεν κόβεται το αλκοόλ και παύεις να έχεις αυτοκτονικές ιδέες ή τάσεις αυτοτραυματισμού. Σε σχέση με την ψύχωση σε ύφεση δηλαδή. Νομίζω τελικά ότι δεν νικιέται η τρέλα απλά προσπαθείς να την κατανοήσεις, να είσαι σε επαγρύπνηση, αλλά και να δεις την γοητεία της. Γιατί έχει και γοητεία. Η έκφραση μέσα από την τέχνη είναι βάλσαμο, ή η ενασχόληση με τον αθλητισμό, ακόμα και με την έρευνα στην επιστήμη. Ένα βασικό όπλο είναι ο ο...

Όταν χτίζεις, θέλει χρόνο και βαθιά αγάπη. Πόσο βαθιά; Αντέχεις την αλήθεια ή αυτή έρχεται και σπάει σαν καθρέφτης και σου δείχνει τα ένστικτα με τη λίμπιντο τους στους μοχλούς του μηχανισμού τους, να παίζει πιάνο η Τέχνη, χορεύοντας η Επιστήμη, ακροβατώντας ο Αθλητισμός και η Πολιτική να διασώζει την ομορφιά τους; Και πολλές άλλες πραγματικότητες τους, δεδομένου του σήμερα στον πλανήτη Γη! Ωραίες οι συμβουλές από τους φίλους! Να διασωθεί η ομορφιά, διάβασα σε μία ανάρτηση στο φμπ ενός αδερφού φίλου! Κι έχει δίκιο! Πόσες ιστορίες ακούμε από ανθρώπους κάθε μέρα! Πόσες τραγωδίες ζουν οι άνθρωποι, ακόμα και στους οικονομικούς πολέμους αυτού του νεοφιλελεύθερου μοντέλου που έχει φτάσει χειρότερο από τον Χίτλερ στη σύγχρονη εποχή! Και στο μεταξύ μας καμάκι. Λεφτά, λεφτά λεφτά και στο τέλος όλοι πρώτο το τομάρι μας θα σώσουμε! Ακόμα και αυτοί που δεν τους νοιάζουν τα λεφτά! Στο πλαίσιο του νόμου, αλλά χαμηλά, θα συμπλήρωνα στον στίχο του Άσιμου. Ο μηχανισμός των ενστίκτων είναι αντιδρών ωσμώ...

Ισορροπώ μεταξύ φθοράς και αφθαρσίας σε σχέση με την ψύχωση. Η αύξηση της αγωγής δείχνει να έχει βοηθήσει και να χρειάζεται κάποιο διάστημα να μην μειωθεί. Τεντωμένη η αντίληψη και η απώλεια συνοχής της μνήμης δεν έχει φτιάξει εντελώς. Εκεί μάλλον αλλάζεις την οπτική διάχυσης της σκέψης! Τουλάχιστον σε σχέση με την κίνηση έχει ισορροπήσει λίγο. Έφυγε το κάψιμο από τα μπράτσα κι έχει εστιάσει ο πόνος στη ζημιά, κυρίως στον δεξί καρπό. Σαν να με τρυπάει μαχαίρι είναι. Μιλάω και ακούγομαι σαν να κλαίω. Περίοδος ψυχικής ανάρρωσης η αναρρωτική άδεια και διαπίστωσης των όσων περιορισμών αποκτάνε τα χέρια μου. Ευτυχώς ο ορθοπεδικός με παρακολουθεί στενά, κι έχω σκοπό να ασκώ το επάγγελμα μου, του οποίου βασικό εργαλείο είναι τα χέρια μου. Κοινωνικές συναναστροφές αλλά όχι με το στανιό, είναι μία αίσθηση που βοηθάει. Δεν είναι λύση να κλειστείς στο σπίτι, αλλά ας πούμε χθες που ο dj στο στέκι που συχνάζω μόνο σε ξεσηκώνει για χορό, το κρεβάτι ήταν καλύτερο γιατρικό. Περιορίζεις τα όρια της δια...