Μέχρι τώρα

Έχω κάποια κενά συνείδησης, σαν να πέφτω ξαφνικά στη λήθη, όπως και συγκέντρωσης. Στη συγκέντρωση βοηθάει πολύ η δουλειά μου σαν ψυχοθεραπεία. Τους νιώθω καμένους τους τένοντες, ο πόνος έχει εστιαστεί σε μικρότερες περιοχές και βήμα βήμα ισορροπεί ο πόνος στον καρπό. Τον συνηθίζω τον πόνο σιγά σιγά. Θέλει υπομονή και ξεκούραση. Σίγουρα πάντως ξεγελιέσαι χωρίς τον νάρθηκα. Πρέπει να ακολουθήσω όσο γίνεται πιο πιστά όλες τις χρόνιες θεραπείες μου. Ενδεχομένως να έχω και χρόνια ασθματική βρογχίτιδα. Την άνοιξη του χρόνου θα το δούμε σίγουρα αυτό. Άσε!

Απλά κατάλαβα ότι δεν κόβεται το αλκοόλ και παύεις να έχεις αυτοκτονικές ιδέες ή τάσεις αυτοτραυματισμού. Σε σχέση με την ψύχωση σε ύφεση δηλαδή. Νομίζω τελικά ότι δεν νικιέται η τρέλα απλά προσπαθείς να την κατανοήσεις, να είσαι σε επαγρύπνηση, αλλά και να δεις την γοητεία της. Γιατί έχει και γοητεία. Η έκφραση μέσα από την τέχνη είναι βάλσαμο, ή η ενασχόληση με τον αθλητισμό, ακόμα και με την έρευνα στην επιστήμη. Ένα βασικό όπλο είναι ο ορθολογισμός και το να τα βάλεις όλα σε μία τάξη μέσα από την αυτοφροντίδα. Η αυτοφροντίδα είναι μία μορφή αυτοοργάνωσης. Είναι γερές οι δίνες της ψύχωσης όταν τρυπάει τη μεμβράνη της σφαίρας της πραγματικότητας. Είναι μεγάλη η προσπάθεια και θέλει χρόνο η καταστολή. Τα στεντόν πάντως τα κράτησα 4 1/2 χρόνια, μειώνοντάς τα σταδιακά, όταν έκοβα το αλκοόλ, και δεν μου'λειψαν όταν τα έκοψα. Μου είχε πει ο γιατρός, μετά την εισαγγελική, ότι όσο πίνεις αλκοόλ θα κάνεις απόπειρες αυτοκτονίας λόγω ψύχωσης. Βλέπω, όμως, ότι πέρα από το αλκοόλ (τα ναρκωτικά σίγουρα) και άλλες περιπτώσεις μπορούν να προκαλέσουν αυτοκτονικές ιδέες ή τάσεις αυτοτραυματισμού. Μία μόνιμη σωματική βλάβη.

Ξεκίνησα γιόγκα σήμερα! Θα συνέλθω και θα προσαρμοστώ στα καινούργια δεδομένα, πώς το λένε; Θα ζήσω.

"Η ζωή είναι όμορφη, και θα στο πει το άρωμα ενός λουλουδιού αυτό"