Περνώντας την ώρα

Να διασωθεί η ομορφιά της διατήρησης στο χρόνο. Αν αποδεχτούμε ότι δεν είμαστε άτρωτοι, τότε αρχίζεις να διαβάζεις τη φθορά του σώματος, ή της μάζας με περισσότερο φυσικό τρόπο. Τα υπόλοιπα είναι θέμα προτιμήσεων. Το ερώτημα στη Συντήρηση Αρχαιοτήτων κι Έργων Τέχνης είναι, πώς μπορείς να διατηρήσεις τη φυσική υπόσταση και άρα ύλη, μαζί με την αισθητική, με τρόπο μεθοδολογικό και τη χρήση συμβατών υλικών, έτσι ώστε να διατηρηθεί στο χρόνο; Πώς διατηρείται η έμβια ύλη;

Αν το καλοσκεφτείς, όσο μακάβριο και να είναι, χωρίς παρέμβαση διατηρείται η ανόργανη μας ύλη. Αν το εμβαθύνουμε ανάποδα, τότε πώς υπάρχει ύπαρξη η οποία περιέχει ανόργανα και οργανικά υλικά, όπου χωρίς τα οργανικά δεν υφίσταται συνείδηση; Και τί είναι συνείδηση; Αρχικά η αντίληψη και η αίσθηση. Για το συναίσθημα, αν πω ότι η δασκάλα μου της γιόγκας μού είπε ότι είναι ένας μηχανισμός του γήινου σώματός μας, ας μιλήσουν άλλοι! Προσωπικά αντιλαμβάνομαι τα συναισθήματα με τις αισθήσεις, όπως υφίσταται η σφαίρα της πραγματικότητας. Έχω κάνει κάποια σχέδια, αλλά ας πούμε ότι είναι περίπλοκος ο μηχανισμός του Χάους. Η σφαίρα τώρα της πραγματικότητας με τον μηχανισμό του Χάους, έχω καταλάβει ότι υπάρχουν μέσα στην ιδιοσυγκρασία μας, με ένα τρόπο που δεν μπορώ να τα τοποθετήσω σε ένα σημείο. Το Χάος ίσως είναι στον εγκέφαλο μας με τις ιδιότητες και λειτουργίες του, και τη σφαίρα της πραγματικότητας με την αυτοπαρατήρηση σε σχέση με την ενημέρωση κι ενδιαφέροντα που έχω, όπως υπάρχει αρχικά στον Άνθρωπο του Βιτρούβιου. Δεν είμαι πανάκεια. Ξέρω μόνο ότι έχω το νου μου!

Με τέντωσα κάποτε, μέχρι που διαμελίστηκα ψυχικά. Αυτή είναι η ψύχωση ή η σχιζοφρένεια, ο ψυχικός διαμελισμός της ψυχεδέλειας της, με σωματικά συμπτώματα τους αυτοτραυματισμούς, την αυτοκτονία και σίγουρα και τη δολοφονία με ποικίλους τρόπους. Εγώ ένιωθα δολοφόνος ψυχών, αλλά όταν σκότωσα μία πεταλούδα με το αμάξι έγραψα ένα ποίημα!

Όταν έσπασα, που λένε τα μούτρα μου, άρχισα την προσπάθεια.

"Όποιος βιάζεται, διορθώνει"