Ημερολόγιο γκρίνιας

Όταν πουλάς το εαυτό σου και σε απορρίπτει από τον πρώτο γύρο η Adsense, κάθεσαι και συλλογίζεσαι λίγο. Θα έχεις ένα καθημερινό ημερολόγιο γκρίνιας χωρίς κάποιο αντίκρισμα ή θα κοιτάξεις να μιλήσεις για κάποια πράγματα, αλλά όχι καθημερινά; Ειδικά όταν με την γκρίνια δεν αντιμετωπίζεις τις δυσκολίες της ζωής. Προς το παρόν δεν θα κυνηγήσω να πουλήσω το blog Ημερολόγιο Γκρίνιας. Δεν έχω σκοπό να με μοιράζομαι καθημερινά χωρίς εισόδημα. Θα αφήσω το χρόνο και τη στιγμή να δείξουν αν μπήκε επίλογος και σε αυτό το συγκεκριμένο blog. Το ημερολόγιο γκρίνιας. Τα υπόλοιπα, πλην του baby grows in a diary θα εξακολουθούν να είναι ενεργά με τους χρόνους τους. "Όποιος βιάζεται, σκοντάφτει"

Είναι αυτοί οι στόμφοι, που είναι σαν να έχει αναδιπλωθεί η μάζα, να έχει σφηνώσει και να μην λέει να κάνει το κρακ εκείνο ώστε να ξεδιπλωθεί με εκτίναξη της συμπιεσμένης δύναμης της, να διαχυθεί σαν ενέργεια και να λυτρωθεί στη σπείρα της με στροβιλισμούς!  Με το ζόρι οι κοινωνικές συναναστροφές, θα συμμετέχω όμως. Δεν έχω καμία απολύτως διάθεση να ξαναδώ κάποιους συναδέλφους και η δουλειά μου πάντα θα μου κοστίζει το σώμα μου. Θέλει απίστευτη πειθαρχία να μπορείς να τηρείς τα της υγείας σου, που απορώ αν το να γίνω τώρα μπαλαρίνα στα μπολσόι είναι πιο απλό! Νταξ, ίσως θέλει την αντίστοιχη πειθαρχία στο σθένος. Το θέμα είναι να αγαπάς αυτό από το οποίο βιοπορίζεσαι. Κάποιες καταστάσεις δεν αλλάζουν. Ξέρω ότι το αποτέλεσμα του τραυματισμού μου, είναι προϊόν πολλών χρόνων χειρωνακτικής εργασίας και ένα προσωπικό στοίχημα ταχύτητας, ας πούμε! Όμως δεν είμαι άτρωτη. Κρατάω μούτρα κυρίως στο ότι δεν περίμενα οι σωματικοί πόνοι να επηρεάσουν και την ψυχική μου υγεία. Από εκεί και πέρα, ...

Να διασωθεί η ομορφιά της διατήρησης στο χρόνο. Αν αποδεχτούμε ότι δεν είμαστε άτρωτοι, τότε αρχίζεις να διαβάζεις τη φθορά του σώματος, ή της μάζας με περισσότερο φυσικό τρόπο. Τα υπόλοιπα είναι θέμα προτιμήσεων. Το ερώτημα στη Συντήρηση Αρχαιοτήτων κι Έργων Τέχνης είναι, πώς μπορείς να διατηρήσεις τη φυσική υπόσταση και άρα ύλη, μαζί με την αισθητική, με τρόπο μεθοδολογικό και τη χρήση συμβατών υλικών, έτσι ώστε να διατηρηθεί στο χρόνο; Πώς διατηρείται η έμβια ύλη; Αν το καλοσκεφτείς, όσο μακάβριο και να είναι, χωρίς παρέμβαση διατηρείται η ανόργανη μας ύλη. Αν το εμβαθύνουμε ανάποδα, τότε πώς υπάρχει ύπαρξη η οποία περιέχει ανόργανα και οργανικά υλικά, όπου χωρίς τα οργανικά δεν υφίσταται συνείδηση; Και τί είναι συνείδηση; Αρχικά η αντίληψη και η αίσθηση. Για το συναίσθημα, αν πω ότι η δασκάλα μου της γιόγκας μού είπε ότι είναι ένας μηχανισμός του γήινου σώματός μας, ας μιλήσουν άλλοι! Προσωπικά αντιλαμβάνομαι τα συναισθήματα με τις αισθήσεις, όπως υφίσταται η σφαίρα της πραγματικότ...

Όντως συνηθίζεις τους πόνους σιγά σιγά. Θα μας πάει σαν ασθενοφόρο μια ζωή, φωνάζοντας μαμά. Δύσκολη η εποχή μας. Hard core. Είχα και το τρίμηνο μνημόσυνο ενός συναδέλφου. Το Νεκταράκι μας, μας άφησε! Μαχητής και βασικός, και αυτός, για το έργο. Τί οι στενοχώριες, τί όπου φτωχός και η πάλη του, τί οι ηρωισμοί, κάπως έτσι φεύγουν οι καλοί. Ο ορθοπεδικός μου με δούλευε όταν του είπα ότι είχε αδρεναλίνη το έργο με τη μεταφορά των αρχαίων, και πολλά άλλα πράγματα. Τί να πεις βέβαια σε έναν άνθρωπο που έχει κάνει σε νοσοκομεία! Αυτοί και αν είναι ήρωες! Πριν το μαμά μου, λες γιατρέ μου. Εύχομαι να μην χρειάζεται να κρατήσω μόνιμα αυξημένη τη δόση του αντιψυχωσικού! Δεν είμαι ακόμα σταθερή και τα πρώτα συμπεράσματα θα βγουν όταν τελειώσει η αναρρωτική κι επιστρέψω στη δουλειά. Προς το παρόν, σήμερα είναι η δεύτερη συνεδρία θεραπείας με τους μαγνήτες. "Με αργές κινήσεις να σηκώνεσαι"

Έχω κάποια κενά συνείδησης, σαν να πέφτω ξαφνικά στη λήθη, όπως και συγκέντρωσης. Στη συγκέντρωση βοηθάει πολύ η δουλειά μου σαν ψυχοθεραπεία. Τους νιώθω καμένους τους τένοντες, ο πόνος έχει εστιαστεί σε μικρότερες περιοχές και βήμα βήμα ισορροπεί ο πόνος στον καρπό. Τον συνηθίζω τον πόνο σιγά σιγά. Θέλει υπομονή και ξεκούραση. Σίγουρα πάντως ξεγελιέσαι χωρίς τον νάρθηκα. Πρέπει να ακολουθήσω όσο γίνεται πιο πιστά όλες τις χρόνιες θεραπείες μου. Ενδεχομένως να έχω και χρόνια ασθματική βρογχίτιδα. Την άνοιξη του χρόνου θα το δούμε σίγουρα αυτό. Άσε! Απλά κατάλαβα ότι δεν κόβεται το αλκοόλ και παύεις να έχεις αυτοκτονικές ιδέες ή τάσεις αυτοτραυματισμού. Σε σχέση με την ψύχωση σε ύφεση δηλαδή. Νομίζω τελικά ότι δεν νικιέται η τρέλα απλά προσπαθείς να την κατανοήσεις, να είσαι σε επαγρύπνηση, αλλά και να δεις την γοητεία της. Γιατί έχει και γοητεία. Η έκφραση μέσα από την τέχνη είναι βάλσαμο, ή η ενασχόληση με τον αθλητισμό, ακόμα και με την έρευνα στην επιστήμη. Ένα βασικό όπλο είναι ο ο...

Όταν χτίζεις, θέλει χρόνο και βαθιά αγάπη. Πόσο βαθιά; Αντέχεις την αλήθεια ή αυτή έρχεται και σπάει σαν καθρέφτης και σου δείχνει τα ένστικτα με τη λίμπιντο τους στους μοχλούς του μηχανισμού τους, να παίζει πιάνο η Τέχνη, χορεύοντας η Επιστήμη, ακροβατώντας ο Αθλητισμός και η Πολιτική να διασώζει την ομορφιά τους; Και πολλές άλλες πραγματικότητες τους, δεδομένου του σήμερα στον πλανήτη Γη! Ωραίες οι συμβουλές από τους φίλους! Να διασωθεί η ομορφιά, διάβασα σε μία ανάρτηση στο φμπ ενός αδερφού φίλου! Κι έχει δίκιο! Πόσες ιστορίες ακούμε από ανθρώπους κάθε μέρα! Πόσες τραγωδίες ζουν οι άνθρωποι, ακόμα και στους οικονομικούς πολέμους αυτού του νεοφιλελεύθερου μοντέλου που έχει φτάσει χειρότερο από τον Χίτλερ στη σύγχρονη εποχή! Και στο μεταξύ μας καμάκι. Λεφτά, λεφτά λεφτά και στο τέλος όλοι πρώτο το τομάρι μας θα σώσουμε! Ακόμα και αυτοί που δεν τους νοιάζουν τα λεφτά! Στο πλαίσιο του νόμου, αλλά χαμηλά, θα συμπλήρωνα στον στίχο του Άσιμου. Ο μηχανισμός των ενστίκτων είναι αντιδρών ωσμώ...

Ισορροπώ μεταξύ φθοράς και αφθαρσίας σε σχέση με την ψύχωση. Η αύξηση της αγωγής δείχνει να έχει βοηθήσει και να χρειάζεται κάποιο διάστημα να μην μειωθεί. Τεντωμένη η αντίληψη και η απώλεια συνοχής της μνήμης δεν έχει φτιάξει εντελώς. Εκεί μάλλον αλλάζεις την οπτική διάχυσης της σκέψης! Τουλάχιστον σε σχέση με την κίνηση έχει ισορροπήσει λίγο. Έφυγε το κάψιμο από τα μπράτσα κι έχει εστιάσει ο πόνος στη ζημιά, κυρίως στον δεξί καρπό. Σαν να με τρυπάει μαχαίρι είναι. Μιλάω και ακούγομαι σαν να κλαίω. Περίοδος ψυχικής ανάρρωσης η αναρρωτική άδεια και διαπίστωσης των όσων περιορισμών αποκτάνε τα χέρια μου. Ευτυχώς ο ορθοπεδικός με παρακολουθεί στενά, κι έχω σκοπό να ασκώ το επάγγελμα μου, του οποίου βασικό εργαλείο είναι τα χέρια μου. Κοινωνικές συναναστροφές αλλά όχι με το στανιό, είναι μία αίσθηση που βοηθάει. Δεν είναι λύση να κλειστείς στο σπίτι, αλλά ας πούμε χθες που ο dj στο στέκι που συχνάζω μόνο σε ξεσηκώνει για χορό, το κρεβάτι ήταν καλύτερο γιατρικό. Περιορίζεις τα όρια της δια...

Και ήρθε η στιγμή που έρχεται λίγο σε καμπύλες πάνω στις ευθείες, ή το ανάποδο, ο σωματικός πόνος και τα μούτρα μέχρι το πάτωμα. Πόνεσε η χαρά μου που είχα χτίσει, σκοτώνοντας τη λύπη, πάνω στην ματαιότητα. Καλά κάνει και μου το πάει συντηρητικά! Είναι τόσες πολλές οι χρόνιες αγωγές μου, τις οποίες έχω σκοπό να τηρώ όσο γίνεται, που μου είπε για γιόγκα και πιλάτες. Μια χαρά, είναι και γειτονιά. Το καλό είναι ότι ισορροπώ όταν περπατάω. Η επούλωση του κινδύνου για άνια ως ένα βαθμό επήλθε και ήρθε η ώρα να δούμε και αυτήν την αγοραφοβία! Μούτρα, χαμόγελα ή αποχή; Τον χορό τον αποκλείω για λίγο. Θα αρχίσω να τραγουδάω. Χρειάζεται να διασκεδάζει το σώμα με κάποια τέχνη! Προς το παρόν να δω αν μπορώ να είμαι έξω, ως άνθρωπος μπαρόβιος στο παρελθόν του, χωρίς να θέλω απλά την ησυχία μου. Ευθύνες, είπαμε, δεν έχουμε και παν μέτρον άριστον. Για να μην μετανιώνεις.  Μία πολύ σημαντική για'μένα συμβουλή που μου είχε δώσει κάποια χρόνια πίσω ο φίλος Σπύρος ήταν "Να συμμετέχεις!". Τ...

Τελικά θα πάμε πιο ήπια τη θεραπεία στα χέρια, για να μην συγχιστώ από τα αυστηρά πρωτόκολλα της θεραπείας με τα βλαστοκύτταρα.  Καταλαβαίνω πάντως ότι η κάνναβη του εμπορίου, αυτή στα περίπτερα, βοηθάει στις αυτοκτονικές ιδέες ή ιδέες αυτοτραυματισμού. Με γείωσε και με  έβαλε απόλυτα στη σφαίρα του ρεαλισμού. Γιατί παρουσίασα και ψύχωση. Ευτυχώς το ξέρω καλά ότι δεν είμαι Θεός! Παρουσίασα και θεωρίες συνομωσίας και καχυποψίες. Σαν να σκίστηκε αυτή η οθόνη στο πίσω κάτω μέρος του κρανίου, και άνοιξε σαν κουρτίνα σχήματος ενός τριγώνου, από την υπόφυση προς τα κάτω, η φθορά στη σφαίρα της πραγματικότητας. Και μπήκε ξανά στο σκοτάδι της φαντασιακής πραγματικότητας. Χαίρε ω χαίρε Λευτεριά θα πω, και ο φόβος από τον ασταμάτητο σωματικό πόνο, έρχεται και αντιστρέφει σε ορθές γωνίες τη ροή του συναισθήματος, ίσως του αίματος, στον μηχανισμό των όσων παράγει η καρδιά μας.  "Σαν κόψεις λευτεριάς είναι η ψυχραιμία στα αγρίμια"

Ο ύπνος θρέφει τα μωρά και τα μυαλά. Σε λίγο έχω τα βλαστοκύτταρα. Καρδιοχτυπώ μεταξύ φόβου και σωματικών πόνων στα χέρια. Μοιάζει ανέλπιστο. Όμως το καλό είναι ότι με τον ύπνο ξεχνιούνται οι πόνοι. Ή τους πας κόντρα; Ό,τι μου πει ο γιατρός. Ρημάχτηκα σε υπερπροσπάθειες που φέραμε εις πέρας, ναι γιατί πονάμε περισσότερο τη δημόσια πολιτιστική κληρονομιά.  Πόσο εκτιμάμε τις αρχαιότητες και πόσο ισορροπούμε μεταξύ φθοράς και αφθαρσίας; Φταίμε και'μεις και πολλά άλλα πράγματα. "Θέλω την υγεία μου" 

Προς το παρόν ας το αποφασίσω να μαζέψω τα μούτρα μου από το πάτωμα, από τους ασταμάτητους πόνους στα χέρια. Ας κατανοήσω τί ακριβώς σκίστηκε από τη σφαίρα της πραγματικότητας μου, πόσο βαθιά στη συνομωσία μπαίνω στην φαντασιακή πραγματικότητα..και βλέπω έναν έλεγχο της. Ξεσκίστηκα ψυχή τε και σώματι, κι εύχομαι μετά τα βλαστοκύτταρα να νιώσω καλύτερα! Η αύξηση του stelazine βοήθησε, αλλά δεν δείχνει αρκετή. Ψυχραιμία θέλει, γιατί ναι η η αίσθηση είναι να τα μπουκώσεις όλα μπας και σωθείς από τους σωματικούς πόνους!  Καθόλου αλκοόλ και χημείες, συνθετικά, εδώ. Σε αυτήν τη φάση εννοώ, και η υπέρβαση είναι ωραίο όταν έρχεται από φίλους! Προσωπικά, μην μου πάρεις το νερό και απόλυτα νηφάλια από χημείες, κτλ. Να περιποιείσαι και να συμμετέχεις, οι καλύτερες συμβουλές που μου έχουν δώσει. Προς το παρόν η περιποίηση δείχνει τέτοιο βάσανο όσο οι καμένοι τένοντες. "Είναι μερικοί συγγενείς που καταφθάνουν!"

Ηρέμησε λίγο η απώλεια συνοχής της μνήμης, λογικά θέλει και κάτι έξτρα. Μπήκε λίγο στα χρώματα η μεμβράνη της σφαίρας της πραγματικότητας, και θέλω λιγότερο να με σκοτώσω από τους πόνους.  Τους συνήθισα λίγο αυτούς, αλλά δεν ξέρω αν πρέπει να πηγαίνω κόντρα στα μπράτσα. Τους έκαψα, λέει τους τένοντες! Οι καρποί με αγχώνουν, αλλά αν πούμε ότι τα ένστικτα έχουν κάτι σαν υγρούς στερεούς, μαζί, μοχλούς, τότε αυτοί είναι η τέχνη, η επιστήμη, η πολιτική και ο αθλητισμός.  Η πολιτική είναι κουλτούρα, ο τρόπος ζωής. Συμφωνώ απόλυτα με το φίλο Γιώργο! Βλέποντας, συγχρόνως, ότι λειτουργώ στην τέχνη και στην επιστήμη, γυρνάω το μάτι μου λοξά και βλέπω μία ταμπέλα Νέον να μου φωνάζει "μπες και στην άθληση!". Την αλήθεια ένα χρόνο τώρα και πλέον, κάνω χάθα γιόγκα. Επένδυα στο σώμα μου, να μπορεί να λειτουργεί στο πεδίο, μακροπρόθεσμα. Ό,τι μου πει ο γιατρός θα κάνω. Το καλό είναι ότι είμαι αρκετά σκληρή για να μην έχω πονοκεφάλους από τους συνεχόμενους πόνους στα χέρια. Ο πατέρας μου μάλλ...

Κάτι σαν fight club είναι η φάση και όχι εντάξει, να διασωθεί η ομορφιά. Σιγά σιγά μου τα φέρνει ο ορθοπεδικός, συμμαθητής από το δημοτικό, να μάθω τί χρειάζεται για να αποφεύγω τους σωματικούς πόνους! Πήγα κι εγώ μετά από την πενθήμερη ξεκούραση να σηκώσω έναν όγκο από τσάντες για να πάω στη δουλειά.  Ήταν τόσο οξείς οι πόνοι που έγινα κι εγώ υστερική. Αυξήσαμε και το stelazine. Ξεσκίστηκε και η αύρα. Κάπως έτσι είναι τα ψυχοσωματικά, πόσο μάλλον οι ψυχοσωματικοί τραυματισμοί! Γιατί, θα μου πεις κι εσύ! Για να μην χαθεί το δημόσιο μέσα στην ιδιωτικοποίηση του νεοφιλελευθερισμού. Τώρα αν με ρωτήσεις, στη βάση του, φταίμε κι εμείς που οραματιστήκαμε τα ακατόρθωτα. Τα κάναμε, αλλά νιώθω σαν τραυματίας πολέμου. Άξιζε; Αν θες με ρωτήσεις, θα σου πω ότι τα όρια των αποφάσεων οφείλουν να προλαμβάνουν. Διαφορετικά, ναι. Άξιζε.  Αδρεναλίνη, κανένας δεν θα μείνει, κι έτσι. "Η μόνιμη σωματική βλάβη μπορεί να ξεσκίσει την αύρα και άρα τη φαντασιακή πραγματικότητα"

Ομολογουμένως ο συνδυασμός ψυχικής και σωματικής νόσου είναι αφόρητος. Η σκέψη δεν μπορεί να αποφασίσει πού θα στρέψει, να ξεσκίσει, να ανακουφιστεί. Κάπου εδώ η υπομονή γίνεται αρετή. Χάνει κάθε αξία μπροστά στην ανάγκη για ανακούφιση. Λεφτά, λεφτά, λεφτά και στο τέλος δεν έχεις ούτε αυτά για να γίνεις καλά.  Ευτυχώς και αυτοί που εκνευρίζεις μέσα στα ρούχα σου και στέλνουν κάνα κρακ στον τένοντα και λες 'ρε μπας και σώθηκα!;' Παροδικό είναι, μην χαίρεστε. Διαφορετικά θα στέλναμε όλοι καράτε με τη σκέψη. Το προσπάθησα να επιστρέψω στη δουλειά όμως έγινα πιο υστερική από όλους τους αποφασίζοντες από τους πόνους. Τρέχοντας γύρισα σπίτι με μία 20ημερη να ξεγελάσω την οργή μου.  Πες μου εσύ μισθωτέ αν μπορείς να τα βάλεις με τα αφεντικά σε έναν τραυματισμό! Και δεν θέλω να σκύψω το κεφάλι, όμως τα χέρια μου με την σκέψη μου τα ξέσκιζα  μέχρι να έρθει ο πατερούλης μου να με πάρει.  Γράφω και πονάω και δεν ξέρω τί να κάνω. Εύχομαι απλά όταν κάνω τα βλαστοκύτταρα να με ανα...