Φοβάμαι

Είναι αυτοί οι στόμφοι, που είναι σαν να έχει αναδιπλωθεί η μάζα, να έχει σφηνώσει και να μην λέει να κάνει το κρακ εκείνο ώστε να ξεδιπλωθεί με εκτίναξη της συμπιεσμένης δύναμης της, να διαχυθεί σαν ενέργεια και να λυτρωθεί στη σπείρα της με στροβιλισμούς! 

Με το ζόρι οι κοινωνικές συναναστροφές, θα συμμετέχω όμως. Δεν έχω καμία απολύτως διάθεση να ξαναδώ κάποιους συναδέλφους και η δουλειά μου πάντα θα μου κοστίζει το σώμα μου. Θέλει απίστευτη πειθαρχία να μπορείς να τηρείς τα της υγείας σου, που απορώ αν το να γίνω τώρα μπαλαρίνα στα μπολσόι είναι πιο απλό! Νταξ, ίσως θέλει την αντίστοιχη πειθαρχία στο σθένος. Το θέμα είναι να αγαπάς αυτό από το οποίο βιοπορίζεσαι. Κάποιες καταστάσεις δεν αλλάζουν. Ξέρω ότι το αποτέλεσμα του τραυματισμού μου, είναι προϊόν πολλών χρόνων χειρωνακτικής εργασίας και ένα προσωπικό στοίχημα ταχύτητας, ας πούμε! Όμως δεν είμαι άτρωτη. Κρατάω μούτρα κυρίως στο ότι δεν περίμενα οι σωματικοί πόνοι να επηρεάσουν και την ψυχική μου υγεία. Από εκεί και πέρα, έκανα μία ζωγραφιά χθες και πόνεσε ο καρπός μου ο δεξής. Δεν θέλω να βιαστώ με μία επεμβατική θεραπεία, όπως τα βλαστοκύτταρα, μέχρι να δω τα όρια μου στα καινούργια μου δεδομένα. Μέχρι να γυρίσω δηλαδή στη δουλειά και να περάσει κάποιος χρόνος. Έχω αντιληφθεί πάντως ότι έχουν αφυδατωθεί οι τένοντες. Βήμα βήμα.

"Μία αγκαλιά μην την φοβηθείς στη φυλακή της"